De ontbrekende schakel
Levensverhaal van Eugène Dubois, de Nederlander die het gelijk van Darwin bewees

Eugène Dubois (1858-1940) hoort als tienjarige voor het eerst over de evolutietheorie van Darwin. Diens beroemde en omstreden boek is een jaar voor de geboorte van Dubois gepubliceerd.
In de katholieke omgeving van Dubois overheerst kritiek op de evolutieleer. Hij neemt zich voor bewijsmateriaal te verzamelen om de ongelovigen te overtuigen van de juistheid van de theorie. Hij zal fossielen vinden die het bewijs leveren voor het bestaan van een wezen tussen de aap en de mens.
Na zijn studie aan de universiteit van Amsterdam begint hij een pijlsnelle wetenschappelijke carrière; al op 28-jarige leeftijd kan hij professor worden. Hij weigert de benoeming en vertrekt als legerarts naar Nederlands Indië. Niemand wil zijn expeditie betalen en dit is voor hem de enige manier om te komen waar hij denkt te moeten wezen. Na jarenlang honderden kilometers zoeken en graven slaagt hij in zijn doel. Hij vindt drie skeletresten die volgens hem het bewijs leveren van het bestaan van een soort tussen aap en mens in: homo erectus.
De rest van zijn leven is hij bezig de wereld van zijn gelijk te overtuigen en erkenning te krijgen voor zijn prestatie.